Her Şeyin Nasıl Yazılır?
Yazmak… Hepimizin bir şekilde yazı yazdığı bir dönem olmuştur, değil mi? Belki bir blog, belki bir sosyal medya gönderisi, belki de sadece akşam yatmadan önce başını yastığa koyarken bir düşünce notu. Ama mesele sadece yazmak değil, nasıl yazdığın, ne yazdığın ve kime yazdığın çok daha önemli. Her şeyin yazılma şekli aslında yazanın bakış açısını yansıtır. İşte bu yüzden, “Her şeyin nasıl yazılır?” sorusu, bana göre daha derin bir anlam taşır. Ama ne yazık ki çoğumuz, yazının şekliyle değil, kelimelerin anlamıyla ilgileniyoruz. Yazının gücünü anlamadan onu sıradanlaştırıyoruz.
Her Şeyin Yazılma Şekli: Güçlü Yanlar
Yazı, sesini duyurmanın, varlığını hissettirmenin en güçlü araçlarından biridir. Düşüncelerini kelimelere dökerken, kimse sana bir şey dayatmıyor. İstediğin gibi yazabilirsin. Kendi dilini bulmak, sadece başkalarını etkilemek değil, aynı zamanda kendini tanımak demek. Bir blog yazısının her kelimesinde, senin dünya görüşün, tarzın, hatta bazen hayatına dair bir parça var. İnsanlar ne söylediğinden çok, nasıl söylediğine bakar. Yazı, bu yüzden gücünü yavaşça ama kesin bir şekilde gösterir.
Örneğin, sosyal medyada gördüğümüz paylaşımlar, artık sadece bilgilendirme değil, kimlik oluşturma aracına dönüşmüş durumda. Bir tweet, bir Instagram gönderisi veya bir blog yazısı… Her biri senin içindeki düşünceleri, hisleri ve tarzı dışa vurmanın bir yoludur. Ve insanlar, yazılarında ne kadar özgün ve cesur olursan, seni o kadar benimser. Çünkü yazı, karakterini ortaya koyar.
Her Şeyin Yazılma Şekli: Zayıf Yanlar
Peki ya her şeyin nasıl yazıldığının diğer tarafı? Her şeyin yazılma şekli, bazen özgürlükten çok kısıtlamalara dönüşebiliyor. Özellikle internetin doğasında var bu durum. Şu an ne yazık ki “iyi yazı” denince akla gelen tek şey, SEO uyumlu ve anahtar kelimeleri içinde bolca barındıran yazılardır. Yani, özetle yazarken öncelikle Google’ı memnun etmelisin, insanlar sonra gelir. Bu, yazının anlamını ve ruhunu kısıtlar. İnsanlar yalnızca “Google’ın algıladığı” yazıları görmekle yetinir. Halbuki yazının amacı, insanların içinde kaybolacakları bir dünyayı açmaktır.
Yazılar genellikle içi boş, sıradan bilgilerle dolup taşar. Kitapları, blog yazılarını, haber sitelerini düşün. Ne kadar azını hatırlıyorsun? Ama içerik sürekli üretiliyor. Çoğu yazı bir yığın bilgi ve beyin yorgunluğuna dönüşüyor. Bu, yazının en kötü tarafı. İçeriği “işlemeye” çalışan yazılar, sadece bilgi akışını sağlamakla yetinir, gerçekten okuyucuyu düşünmeye sevk etmez. Oysa yazmak bir tür düşünme eylemidir. Kendi düşüncelerini bulman ve aktarman için bir yol olmalıdır.
Her Şeyin Yazılma Şekli: Eleştirel Bir Bakış
Yazının gücü tartışmasız ama yazının kitlelere ulaşmak için ne kadar çaba gösterdiği ve ne kadar kontrol altına alındığı da bir o kadar önemli. Yani “yazmak özgürlük” diyoruz ama bir bakıma bu özgürlük, internetin ve medya kuruluşlarının denetimi altında. İçerik, okunabilir olmak için tasarlanmış ve bazen bu, içeriğin orijinalliğini öldürüyor. Senin yazdığın yazının okuyucu tarafından “beğenilmesi” için çok fazla şart var. SEO, tıklanabilir başlıklar, trend olan konular derken özgün bir fikir bulmak çok zorlaşıyor.
Örneğin, çoğu insan bir yazıyı okumadan başlığına bakar ve o başlık, yazının ne kadar “büyüleyici” olduğunu belirler. Gerçekten bu yazıyı okuyan kişi, yazının özünden ne kadar yararlandığını sorguluyor mu? Zaten yazının içeriğine girmeden, başlık ve görsel ile kandırılma olasılığımız yüksek. Ama asıl soru şu: Gerçekten okuyor muyuz?
Bunları düşündükçe, yazıların gücü bir anlamda bozuluyor. Google’dan daha fazla tıklama almak için daha fazla “clickbait” başlıkları, “tıklama tuzakları”yla karşılaşıyoruz. Burada esas mesele, okurun sadece bir başlıkla yetinmesi değil, bir yazıya girdikten sonra devam etmesinin sağlanıp sağlanamadığı.
Sonuç: Her Şeyin Yazılma Şekli Bir Seçimdir
Sonuçta, her şeyin yazılma şekli kişisel bir tercihtir. Hem güçlü hem de zayıf yanları vardır. Yazarken, ne yazdığını değil, nasıl yazdığını düşünmek daha önemlidir. Bir blog yazısı, bir tweet, bir Instagram paylaşımı… Hepsi birer parça. Hepsi birer ses, birer düşünce. Ama sen bu sesi nasıl duyuracağını seçmelisin. Kimseye yaranmak için değil, kendi kimliğini ortaya koymak için yazmalısın.
İyi yazmak, aslında sadece başkalarının seni anlamasını sağlamakla kalmaz, aynı zamanda kendini keşfetme yolculuğudur. Ama unutmamalısın ki, bu yolculuk bazen çok da kolay değildir. Sonuçta, yazmanın özgürlüğü, ona verilen şekil kadar sınırlıdır. Söz konusu “nasıl yazıldığı” olduğunda, yapabileceğin en önemli şey, hem okuru hem de kendini tatmin etmektir. Peki ya siz? Yazarken özgürlüğünüzü kaybettiğinizi düşünüyor musunuz?