Semi Konservatif Nedir? Kayseri’de Bir Kış Akşamı Başlayan Düşünce Yolculuğu
Kayseri’de kış geceleri biraz farklıdır. Soğuk sadece havada değil, insanın içine de işler. Dışarıda kar sessizce yağarken içeride soba tıkırdar, çay bardakları buğulanır ve insan kendi düşüncelerine fazla yaklaşır.
O akşamlardan birinde defterimi açmıştım. Kalın kapaklı, kenarları yıpranmış bir defter… İçinde hem eski hayallerim hem de yarım kalmış cümleler vardı. O gün yazdığım tek şey şuydu:
“Bugün bir kelime öğrendim: semi konservatif.”
Sonra durdum.
Çünkü kelimeyi öğrenmek kolaydı ama içimde bıraktığı boşluk daha büyüktü.
—
Semi Konservatif Nedir? Bir Kelimeden Fazlası Olduğunu Anladığım An
Merhaba Noh okurları! Bugün sizlerle “Semi konservatif nedir” konusunu ele alacağız.
Biyoloji dersinden kalma bir kavramdı aslında: semi konservatif.
DNA’nın kendini eşlerken yarı yarıya eski zinciri koruyup yarı yarıya yeni zincir oluşturması… İlk duyduğumda kulağa çok teknik gelmişti. Ama o gece Kayseri’nin buz gibi sessizliğinde, bu kelime bana bir bilim teriminden çok daha fazlası gibi geldi.
Sanki hayatın kendisine benziyordu.
Bir yanımız eski biz, bir yanımız yeni biz.
Ve bu fikir içimde garip bir sızı bıraktı.
—
O Gece: Sobanın Yanında Başlayan İç Konuşma
Sobanın çıtırtısı eşliğinde telefonumu kenara koymuştum. Dışarıda kar birikiyor, camın kenarından aşağı süzülüyordu. İçimde ise bir tür huzursuzluk vardı.
Kendi kendime söyledim:
“Ben de semi konservatif miyim acaba?”
Gülümsedim ama gülüşüm tam oturmadı. Çünkü bu soru şaka gibi başlamıştı ama ciddi bir yere gidiyordu.
Hatırlıyorum, o an iç sesim devreye girdi:
— “Abartıyorsun yine.”
— “Hayır,” dedim. “Bence gerçekten öyle.”
Çünkü bazı insanlar değişir ama tamamen değil. İçlerinde eski kırıklarını taşırlar. Yeni umutlar eklenir ama eski izler silinmez.
Semi konservatif, bana tam olarak bunu hatırlattı.
—
DNA’dan Hayata: Kopyalanan Ama Asla Aynı Olmayan Şeyler
Biyolojide anlatılan şey aslında çok net:
DNA kendini eşlerken çift sarmal açılır, her eski iplik yeni bir ipliğin oluşumuna şablon olur. Sonuçta ortaya çıkan iki DNA molekülü, bir eski bir yeni zincir taşır.
Yani hiçbir şey tamamen sıfırdan başlamaz.
Bu fikir beni tuhaf bir şekilde duygulandırdı.
Çünkü insan da böyle değil mi?
Ben mesela…
Çocukluğumdan bir parçayı hâlâ taşıyorum. Kayseri sokaklarında bisiklet sürerken hissettiğim o özgürlük duygusu, bugün bile içimde bir yerlerde duruyor. Ama aynı ben değilim artık. Daha fazla kırıldım, daha fazla düşündüm, daha fazla sustum.
Semi konservatif tam burada anlam kazanıyor.
—
Bir Arkadaş Sohbeti: “Sen Değiştin Ama Aynısın da”
Bir gün arkadaşla yürüyorduk. Hava yine soğuktu. Elimde sıcak çay vardı, buharı yüzüme çarpıyordu.
Birden bana dedi ki:
— “Sen değiştin ama aslında hiç değişmedin.”
Durup ona baktım.
İçimde bir şey sıkıştı.
“Bu cümle niye bu kadar tanıdık?” diye düşündüm.
Sonra semi konservatif kavramı aklıma geldi.
Dedim ki:
— “Belki de biz DNA gibiyiz.”
O güldü:
— “Ne alaka?”
Ama anlatamadım. Çünkü bazı şeyler anlatılınca değil, hissedilince anlaşılır.
Ben değişmiştim. Ama eski ben tamamen gitmemişti. İçimde hâlâ o çocuksu heyecan vardı, ama üstüne hayal kırıklıkları eklenmişti.
Ve bu bana hem güzel hem de acı geldi.
—
Semi Konservatif Nedir? Kalbin Versiyonları Üzerine Bir Düşünce
İlginizi Çekebilecek İçerik: Sembolizm nedir kısaca ?
O gece defterime şunu yazdım:
“Belki de insan kalbi de semi konservatif çalışıyordur.”
Çünkü her yeni ilişki, her yeni kayıp, her yeni başlangıç, eski bir parçanın üstüne ekleniyor.
Tamamen silinmiyoruz.
Sadece güncelleniyoruz.
Ama bazı güncellemeler acıtıyor.
Birini kaybettiğim zamanı hatırladım. O gün hissettiğim hayal kırıklığı hâlâ içimde bir yerlerde duruyor. Üstüne yeni şeyler geldi ama o eski his yok olmadı.
Semi konservatif, bunu anlatıyor gibi.
—
Umut ve Yorgunluk Arasında Sıkışmak
İnsan bazen hem umutlu hem yorgun olur.
Ben o gece tam olarak öyleydim.
Bir yanım “her şey geçer” diyordu, diğer yanım “geçse bile izi kalır” diye fısıldıyordu.
Sobanın yanında otururken bunu düşündüm. Dışarıda kar yavaş yavaş birikiyor, içeride çay soğuyordu.
Kendi kendime dedim ki:
“Belki de önemli olan tamamen yeni olmak değil. Eskiyi kaybetmeden devam edebilmek.”
Semi konservatif bu yüzden bana sadece biyoloji gibi gelmedi. Bir yaşam biçimi gibi geldi.
—
İç Sesimle Uzun Bir Konuşma
O gece iç sesimle uzun uzun konuştum.
— “Bu kadar derin düşünmek zorunda mısın?” dedi.
— “Evet,” dedim. “Çünkü başka türlü hissetmiyorum.”
— “Ama yoruluyorsun.”
— “Zaten mesele o.”
Çünkü bazen insanın kendini anlaması yorucu bir süreçtir. Ama kaçınca da hiçbir şey değişmez.
Semi konservatif fikri, bu yüzden içime işledi. Değişim kaçınılmaz ama geçmiş de tamamen silinmiyor.
—
Kayseri’nin Sessizliğinde Bir Aydınlanma
Gece ilerledikçe ev daha sessiz oldu. Sadece soba sesi kalmıştı. Telefonum kapalıydı, dünya biraz uzaklaşmıştı.
Ve o an fark ettim:
Ben aslında uzun zamandır kendimi böyle hissediyordum.
Eski ben + yeni ben.
Birbirinin içine geçmiş iki katman.
Semi konservatif.
Bu kelime artık sadece bir biyoloji terimi değildi benim için. Bir yaşam metaforuna dönüşmüştü.
—
“Semi konservatif nedir” konusundaki yazımızı okuduğunuz için teşekkür ederiz. Noh olarak sizlere her zaman kaliteli içerik sunmaya devam edeceğiz.
Son Söz Gibi Değil, Devam Eden Bir Düşünce
O gece defteri kapatmadım.
Çünkü bazı düşünceler bitmez.
Sadece durur.
Semi konservatif nedir diye başladığım şey, sonunda kendime bakma biçimime dönüştü.
Ben değiştim.
Ama tamamen değil.
İçimde eski ben hâlâ yaşıyor.
Ve yeni ben onun üstüne yazılmaya devam ediyor.
Belki de insan olmak tam olarak budur.